Eser sahibi: Ünal Ünalan
Hiçlik, kişinin her sahip olduğu özellikte (isim ve sıfat) dengelenmesi ve yaratıcının sonsuzluğunda kendi yerini idrak etmesidir. Hiç kulluğun diğer adıdır. Kusur, acziyet ve hizmet etme mertebesidir. Yolun başlangıcıdır.
Bütün Allah dostlarını zirveleştiren sır; bu tevazu, hiçlik ve yokluk halidir. Bunun içindir ki arif zatlar; “Sen çıkınca aradan, kalır seni Yaradan!” buyurmuşlardır.
Hz Mevlana der ki ; Bu dünyada herkes bir şey olmaya çalışırken, sen hiç ol…Menzilin yokluk olsun. İnsanın çömlekten farkı olmamalı, nasıl ki çömleği ayakta tutan dışındaki biçim değil, içindeki boşluk ise, insanı ayakta tutanda benlik zannı değil hiç’lik bilincidir…